|
|
Ksylitol
jest tak zwanym alkoholem cukrowym, uzyskiwanym z drzewa
brzozy. W jego cząsteczce jest 5 atomów węgla.
W przeciwieństwie do cukrów 6-cio i 12-sto węglowych
takich jak : glukoza, fruktoza, sacharoza i laktoza nie
fermentuje w przewodzie pokarmowym. Ksylitol jest powoli
przetwarzany w organizmie z minimalnym udziałem
insuliny, wskutek czego posiada ponad 14-krotnie niższy
indeks glikemiczny od cukru. Dzięki temu jest bardzo
bezpieczny dla diabetyków.
Utrzymująć niski poziom insuliny, przeciwdziała procesom
przedwczesnego starzenia. Ponadto zawiera prawie 2-razy
mniej kalorii niż cukier!
Zalecany jest dla osób zagrożonych i dotkniętych
osteoporozą, gdyż zwiększa przyswajanie wapnia,
przywracając w ten sposób właściwą konsystencję kości.
Dzięki antybakteryjnemu działaniu podnosi odporność
organizmu. Potrafi likwidować drobne ubytki próchnicze
oraz zapalenie dziąseł i ozębnej poprzez przywracanie
właściwego pH śliny.
Stosowanie ksylitolowego aerozolu do nosa ma zdolność
zatrzymywania rozwoju bakterii powodujących zapalenie
ucha środkowego oraz zmniejsza występowanie alergii,
astmy i infekcji zatok
Ksylitol jest skutecznym środkiem przeciwko szkodliwym
bakteriom jelit, np. Helicobacter pylori, której
przypisuje się między innymi owrzodzenie żołądka.
Ogranicza rozwój pleśni i drożdżaków - na przykład
Candida albicans - w przewodzie pokarmowym. Zmniejsza
też łaknienie cukru. Fińscy naukowcy zalecają spożywanie
do 40 g Ksylitolu dziennie, dla wydatnego wzmocnienia
tkanki kostnej.
W przyrodzie ksylitol jest szeroko rozpowszechniony,
choć występuje w małych ilościach. Można go znaleźć w
niektórych owocach, jagodach, grzybach, warzywach,
twardym drewnie (szczególnie brzozowym - Finowie
nazywają go stąd "brzozowym cukrem") i kolbach
kukurydzy. W garści malin jest niespełna gram ksylitolu.
Nasze organizmy w swoim codziennym metabolizmie używają
ksylitolu, produkując go w ilości 15 gramów z różnych
źródeł pokarmu.
Przez organizm ludzki ksylitol jest powoli i stopniowo
przyswajany, osiągając wartość kaloryczną niższą
o 40% niż inne węglowodany. Z tych względów daje on w
efekcie istotnie zmniejszone: wzrost poziomu glukozy we
krwi oraz reakcję insulinową organizmu na wchłanianie
glukozy (o przeszło 60% serum insuliny mniej w
krytycznym czasie 30 min. niż dla glukozy czy cukru). W
ten sposób możliwe jest osiąganie przez diabetyków
kontroli poziomu glukozy we krwi, poziomu lipidów i wagi
ciała.
Odkryty w 1891 roku stosowany jest ksylitol od lat
60-tych XX wieku. W szeregu krajów popularny zamiennik
cukru dla diabetyków. FDA i JEFCA, organ doradczy WHO i
FAQ stwierdził, że dla ksylitolu nie istnieje granica
spożycia (ADI - dopuszczalna dzienna dawka), co znaczy,
że jest on całkowicie bezpieczny niezależnie od
spożywanej ilości dziennej.
Ponad 25 lat badań potwierdza, że ksylitol jest
najlepszym zamiennikiem cukru dla zębów. Używanie
ksylitolu redukuje stopień psucia się zębów zarówno dla
grupy o wysokim ryzyku (znaczny stopień uszkodzenia
uzębienia) jak i niskim (brak oznak próchnicy i wysoka
dbałość o zęby). Badania, które uzyskały aprobatę 6
narodowych związków dentystycznych wykazują, że 4 do 12
gramów są wystarczające
do całkowitego i trwałego zabezpieczenia zębów.
Zastępuje on też skutecznie, dzięki podwyższeniu odczynu
PH w ustach, odświeżacze oddechu. Dobroczynny wpływ
ksylitolu jest odnotowywany nie tylko
w powstrzymywaniu rozwoju bakterii z gatunku
Sterptococcus mutans powodujących próchnicę, ale także
tych z gatunku Sterptococcus pneumoniae, powodujących
ostre zapalenie ucha środkowego.
Badacze z Iowa wykazali natomiast, iż ksylitol może być
środkiem zapobiegawczym przeciw bakteryjnemu zakażeniu
płuc i oskrzeli u chorych na mukowiscydozę.
Ksylitol jest bardzo wskazany dla osób pragnących
odchudzać się (bez ascetycznego odmawiania sobie
słodyczy) ze względu na to, iż poza bezspornymi zaletami
(zmniejszenie zapotrzebowania na insulinę
i własnościami bakteriobójczymi) dostarcza on
organizmowi o 40% mniej kalorii niż cukier, a jest (w
100%) równie słodki.
Ksylitol ułatwia mineralizację (przyswajanie minerałów
przez organizm) np. przyswajanie wapnia przez kości, a
więc działa wspomagająco przy osteoporozie.
Ksylitol jest białą, krystaliczną substancją, która
wygląda i smakuje jak cukier. Tym różni się od innych
substancji słodzących takich jak sorbitol, fruktoza czy
glukoza, że w molekule ma 5 zamiast 6 atomów węgla, w
efekcie daje odczyn zasadowy w organiźmie, a nie kwasowy
jak cukier (niszczy bakterie a nie powoduje ich rozwój).
Ksylitol, który doczekał się ponad 1500 opracowań
naukowych pozyskiwany jest jedynie ze źródeł naturalnych
(np. w Finlandii tylko z brzozy).
Dla kogo jest zalecany
Dla chorych na cukrzycę
Ksylitol jest powoli przetwarzany w organizmie z
minimalnym udziałem insuliny, wskutek czego posiada
niski indeks glikemiczny - IG 8, co sprawia, że produkt
ten jest bezpieczny dla diabetyków. Stymulując niskie
zapotrzebowanie organizmu na insulinę i utrzymując jej
poziom, przeciwdziała procesom przedwczesnego starzenia
się tkanek i narządów wewnętrznych oraz przyczynia się
do przedłużania ich sprawności.
Dla chorych bądź zagrożonych osteoporozą
Ksylitol zwiększa przyswajanie wapnia i magnezu,
przywracając właściwą konsystencję kości, poprzez ich
mineralizację. Fińscy naukowcy w celu wzmocnienia
gęstości kości zalecają spożywanie ok. 40 g ksylitolu
dziennie (8-10 łyżeczek).
Dla profikaktyki próchnicy i parodontozy
Ksylitol jest cukrem pięciowęglowym, co oznacza, że ma
właściwości bakteriobójcze i bakteriostatyczne.
Regularne płukanie jamy ustnej roztworem ksylitolu
przywraca właściwe PH jamy ustnej, remineralizuje
szkliwo, a nawet leczy (zasklepia) drobne ubytki. W tym
celu wskazane jest nawet pozostawienie ksylitolu na
zębach na noc. W przypadku większych ubytków, dochodzi
do utwardzenia zmian próchnicowych
i zahamowania dalszego rozwoju choroby.
Ksylitol zapobiega również chorobom przyzębia, zapaleniu
dziąseł, a co za tym idzie - parodontozie. Bakterie
wywołujące choroby dziąseł mają zdolność przedostawania
się do krwioobiegu, mogą więc być bezpośrednią przyczyną
chorób serca i zawałów.
Ksylitol stymuluje produkcję śliny, co jest istotne dla
osób cierpiących na suchość w ustach, spowodowaną
chorobą, wiekiem, bądź skutkiem ubocznym stosowania
niektórych leków.
Zapobiega zajadom i nieprzyjemnemu zapachowi z ust.
Leczenie infekcji górnych dróg oddechowych
Jedną z zalet ksylitolu (w postaci aerozolu) jest
zdolność hamowania wzrostu bakterii wywołujących
zapalenie ucha środkowego u małych dzieci. Również
płukanie nosa roztworem ksylitolu stymuluje samoistne
oczyszczanie przewodów nosowych, co redukuje problemy
związane z alergiami i astmą oraz infekcjami zatok i
gardła.
Jak używać
ksylitol
Ksylitol jest wytwarzany w
małych ilościach (ok. 15 g) w
jelitach człowieka jako produkt
przetwarzania części błonnika z
warzyw, owoców i pełnych zbóż.
Wynika z tego, że nasz organizm
trawi tę substancję,
ale ilość produkowanych w tym
celu enzymów trawiennych może
okazać się zbyt mała, aby od
razu poradzić sobie z dużą dawką
ksylitolu podawaną z zewnątrz.
Dlatego wprowadzanie ksylitolu
do diety należy rozpocząć od
małych dawek, ok. pół. łyżeczki
dziennie, aby po 10-14 dniach
dojść do dawki docelowej.
Spożycie zbyt dużej ilości
ksylitolu na początku stosowania
może skutkować lekkim
rozwolnieniem. Docelowo fińscy
naukowcy radzą przyjmowanie ok.
40 g ksylitolu dziennie (8-10
łyżeczek), jednakże jest on
bezpieczny niezależnie od
spożywanej ilości. Trzecia część
spożytego ksylitolu jest
absorbowana przez wątrobę,
pozostała ilość działa w
jelitach jak rozpuszczalny
błonnik, powodując wytwarzanie
nienasyconych kwasów
tłuszczowych regulujących poziom
glukozy i tłuszczów w
krwioobiegu. Badania naukowe
dowiodły, że im więcej spożywamy
ksylitolu, tym szybciej i
skuteczniej jesteśmy w stanie
wyeliminować łaknienie cukru
oraz regulować poziom insuliny w
organizmie.
Dla dzieci: odradza się doustne
podawanie ksylitolu małym
dzieciom (do 3-go roku życia) ze
względu
na niedojrzałość enzymatyczną
ich systemów trawiennych. U
dzieci starszych zaleca się
stopniowe wprowadzanie ksylitolu,
po kilka kryształków dziennie i
obserwowanie reakcji organizmu.
Zewnętrznie zaleca się
stosowanie ksylitolu w postaci
aerozolu do nosa przy
nawracających infekcjach górnych
dróg oddechowych, katarów
zatokowych, alergiach oraz
zapaleniu ucha środkowego.
Aerozol można przygotować
samodzielnie w stężeniu 1:20,
czyli jedna miarka ksylitolu na
20 miarek soli fizjologicznej
dostępnej w każdej aptece.
Ksylitol nadaje się do:
* do bezpośredniego spożycia
* do pieczenia ciasta, z
wyjątkiem drożdżowego (na
ksylitolu drożdże nie rosną)
* do smażenia, gotowania, do
mrożonek
* do deserów
* do napojów
* do leczenia
zębów (przepłukiwanie
rozpuszczonym w ślinie
ksylitolem jamy ustnej, nawet po
umyciu zębów)
Zobacz też artykuł z magazynu Nexus: Ksylitol -
czyżby nasze słodkie zbawienie?
TUTAJ
|